Σε μια περιοχή που χαρακτηρίζεται από την αραιή δόμηση και το υδάτινο στοιχείο (θάλασσα) το κτίριο αναπτύσσεται σε 3 βασικούς όγκους. Ο καθένας σηματοδοτεί τη διαφορετική χρήση/ιδιοκτησία, με στόχο την απόλυτη ιδιωτικότητα. Προκειμένου να ενοποιηθεί εσωτερικός με τον εξωτερικό χώρο, το μινιμαλιστικό κέλυφος περιβάλλει την κατασκευή και αφήνει μικρά ανοίγματα προς τις όμορες ιδιοκτησίες ενώ οι βασικές όψεις είναι πλήρως διαμπερείς/διάφανες. Οι ανοιχτοί χώροι και εξώστες στο Νότο αποτελούν την γέφυρα του εσωτερικού με το φυσικό περιβάλλον και την πυκνή βλάστηση της περιοχής. Με βασική επιδίωξη την μείωση του θορύβου από τους οδικούς άξονες αλλά και τη δημιουργία ηλιόλουστου υπαίθριου χώρου, το κτίριο έχει «απομακρυνθεί» από το δρόμο ενώ η φύτευση στο εμπρός τμήμα του οικοπέδου δρα ως ηχητικό φίλτρο. Πινελιές από καμπύλες μορφές σχεδιασμού στοιχεία σε, εξώστες, στέγαστρα, περίφραξη διακόπτουν τη γραμμικότητα της σχεδιαστικής φιλοσοφίας του έργου.