Σε έναν έντονα επικλινή λόφο, στο νησί της Αίγινας, κατασκευάζεται μια ισόγεια κατοικία με πισίνα. Η θέση του χαρακτηρίζεται απο μεγάλη κατωφέρεια αλλά και φανταστική θέα προς τη θάλασσα. Στόχος στο σχεδιασμός, να δημιουργηθούν μεγάλες πλατείες, κόντρα στις κλίσεις του εδάφους, προκειμένου να μετατραπούν σε χώρο εκτόνωσης. Για αυτό το σκοπό, το κτίριο υποβαθμίζεται για να ενσωματωθεί στο φυσικό έδαφος ενώ παράλληλα στο “υπόγειο” δημιουργείται ένας μικρός ημιανεξάρτητος ξενώνας, η οροφή του οποίου συνδέεται και επεκτείνει την αυλή - πλατεία σοτ μεγίστο.

Ογκοπλαστικά, πέτρινοι τοίχοι ξεπροβάλλουν της στέγης και ορίζουν τους χώρους στο εσωτερικό. Οι όψεις προς τη θάλασσα παραμένουν διαμπερείς και ανοικτές από το εσωτερικό, ενώ αντίστοιχα το κτίσμα “κλείνει” απο τις άλλες πλευρές του προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι τεράστιες κλίσεις του εδάφους. Ένα δένδρο ελιάς στην αυλή, διακόπτει την ορθοκανονική κάτοψη και δημιουργεί φυσική σκίαση και άμεση επαφή με τη φύση από το εσωτερικό του χώρου. Στον εξωτερικό, υπαίθρια καθιστικά δημιουργούν κατάλληλες συνθήκες για διαφορετικές ώρες της ημέρας, με στόχο την ανενόχλητη θέα προς τη θάλασσα.